Γλασκώβη, 31 Ιουλίου 2026 | SEC Centre | Ρεπορτάζ: ActionINSports
Όταν χτύπησε το τέλος του αγώνα, ο Χριστόδουλος Χριστοδουλίδης δεν πανηγύρισε.
Γύρισε λίγο. Κοίταξε κάπου αλλού. Πέρασε το χέρι στο πρόσωπο με εκείνη την κίνηση που κάνουν οι άνθρωποι όταν προσπαθούν να πείσουν τους γύρω τους — και κυρίως τον εαυτό τους — ότι δεν έγινε τίποτα. Δεν το κατάφερε. Τα μάτια είχαν ήδη βουρκώσει.
Στο τατάμι, λίγα μέτρα πιο κάτω, ο γιος του Πέτρος Χριστοδουλίδης μόλις είχε κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο των Κοινοπολιτειακών Αγώνων.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις τι έβλεπε εκείνη τη στιγμή ο προπονητής και τεχνικός διευθυντής της Κυπριακής Ομοσπονδίας Τζούντο. Δεν έβλεπε μόνο έναν αθλητή του. Έβλεπε τον γιο του να πατά, βήμα βήμα, στα ίδια σκαλοπάτια που είχε ανέβει ο ίδιος — και να τα ανεβαίνει με τη σειρά του, με τη δική του δύναμη, φέρνοντας τη μία επιτυχία πάνω στην άλλη.
Το 2002, στο Μάντσεστερ, ο Χριστοδουλίδης ο πατέρας είχε κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες. Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά, στη Γλασκώβη, ο Χριστοδουλίδης ο γιος ανέβηκε στο ίδιο βάθρο.
Υπάρχουν βραδιές που ο αθλητισμός σταματά να είναι αποτελέσματα και γίνεται κάτι άλλο. Αυτή ήταν μία.
Ο κύκλος που έκλεισε
Για να καταλάβει κανείς τι σήμαινε αυτό το χάλκινο για τον Πέτρο, πρέπει να γυρίσει τέσσερα χρόνια πίσω.
Μπέρμιγχαμ 2022. Ο Πέτρος Χριστοδουλίδης ήταν 17 ετών, αγωνιζόταν στα -60 κιλά και έφτασε μέχρι τον αγώνα του χάλκινου μεταλλίου. Εκεί ηττήθηκε με ιππόν από τον Ινδό Βιτζάι Κουμάρ Γιαντάβ. Πέμπτη θέση. Η Διεθνής Ομοσπονδία Τζούντο έγραψε τότε ότι είχε κάνει σπουδαία μέρα και ότι είναι «ένας που πρέπει να προσέχουμε στο μέλλον».
Το μέλλον ήρθε απόψε.
Στη Γλασκώβη ο Πέτρος μπήκε στο ταμπλό των -66 κιλών ως Νο1 seed της κατηγορίας — όχι πια το ταλέντο, αλλά το φαβορί. Στους προημιτελικούς απέκλεισε τον Ινδό Ροχίτ Μπασίρ Ματζγκούλ με γιούκο, σε έναν αγώνα που κερδήθηκε με υπομονή και όχι με εκρήξεις. Και μετά ήρθε ο ημιτελικός που καμία ομοσπονδία δεν θέλει να κληρωθεί: απέναντί του, ο συμπατριώτης του Γιώργος Μπαλαρτζισβίλι.
Ο Μπαλαρτζισβίλι πέρασε στον τελικό. Ο Πέτρος πήγε στον μικρό τελικό.
Και εκεί, στον ίδιο αγώνα που είχε χάσει στα 17 του, στα 21 του δεν έχασε.
Τρία μετάλλια σε μία μέρα — περισσότερα από όλη την προηγούμενη ιστορία
Ο απολογισμός της Παρασκευής στο SEC Centre:
Σοφία Ασβεστά — αργυρό, -52 κιλά. Η Λεμεσιανή έφτασε στον τελικό και ηττήθηκε με 1-0 από την Καναδή Έβελιν Μπίτον, που κατέκτησε τον τίτλο στο παρθενικό της ταξίδι σε Κοινοπολιτειακούς.
Γιώργος Μπαλαρτζισβίλι — αργυρό, -66 κιλά. Ο υπερασπιζόμενος πρωταθλητής έφτασε ξανά στον τελικό και έχασε τον θρόνο του στην παράταση, στο golden score, από τον Καναδό Ζιλιέν Φρασκαντόρ.
Πέτρος Χριστοδουλίδης — χάλκινο, -66 κιλά.
Τρία μετάλλια. Σε μία μέρα.
Για να μπει αυτό σε προοπτική: πριν από σήμερα, η Κύπρος είχε συνολικά δύο μετάλλια τζούντο σε ολόκληρη την ιστορία των Κοινοπολιτειακών Αγώνων — το ασημένιο του Χριστόδουλου Χριστοδουλίδη το 2002 και το χρυσό του Μπαλαρτζισβίλι το 2022.
Σε ένα απόγευμα, η Γλασκώβη έδωσε περισσότερα από ό,τι είχαν δώσει μαζί όλες οι προηγούμενες διοργανώσεις.
Το είχαμε γράψει και στο παρελθόν, και το επαναλαμβάνουμε: ζούμε ιστορικές στιγμές στο κυπριακό τζούντο. Και στη Γλασκώβη 2026, το τζούντο είναι το άθλημα που έφερε στην Κύπρο τα περισσότερα μετάλλια — ο βασιλιάς του κυπριακού μεταλλίου.
Το -66 είναι κυπριακή κατηγορία — και το ξέρει και η Γλασκώβη
Σταθείτε λίγο στο 2014.
Στις 24 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς, στους ΧΧ Κοινοπολιτειακούς Αγώνες, ο Ανδρέας Κράσσας ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου στην κατηγορία των -66 κιλών. Ο Κράσσας είχε φτάσει εκεί έχοντας υποστεί ρήξη συνδέσμου στον δεξιό αστράγαλο έναν μήνα πριν, με τον γιατρό του να του λέει να μείνει σπίτι. Δεν ακύρωσε το εισιτήριο. Γύρισε με μετάλλιο.
Η πόλη ήταν η Γλασκώβη. Ο χώρος ήταν το Scottish Exhibition and Conference Centre. Η κατηγορία ήταν τα -66 κιλά.
Δώδεκα χρόνια μετά, στην ίδια πόλη, στο ίδιο κτίριο, στην ίδια κατηγορία, δύο Κύπριοι μοιράστηκαν τον ημιτελικό και ανέβηκαν και οι δύο στο βάθρο.
Αυτό δεν είναι σύμπτωση κλήρωσης. Είναι μια χώρα που έχτισε μια κατηγορία και δεν την άφησε ποτέ.
Το είχαμε γράψει και στο παρελθόν, και το επαναλαμβάνουμε: ζούμε ιστορικές στιγμές στο κυπριακό τζούντο. Και στη Γλασκώβη 2026, το τζούντο είναι το άθλημα που έφερε στην Κύπρο τα περισσότερα μετάλλια — ο βασιλιάς του κυπριακού μεταλλίου.
Και ο άλλος πατέρας στο τατάμι
Υπάρχει μια λεπτομέρεια της βραδιάς που δεν μπορεί να προσπεραστεί.
Η Έβελιν Μπίτον, η αθλήτρια που κέρδισε τη Σοφία Ασβεστά στον τελικό των -52 κιλών, μίλησε αμέσως μετά τη νίκη της με θέρμη για τον πατέρα της Γιούαν — Ολυμπιονίκη τζουντόκα και ο ίδιος — και για το πώς σχεδιάζει να συνεχίσει την πορεία της προς τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Στο ίδιο τατάμι, την ίδια μέρα, δύο ιστορίες με το ίδιο ακριβώς σχήμα. Ένας πατέρας που πέρασε τη ζωή του σε αυτό το άθλημα και ένα παιδί που αποφάσισε να πάει πιο μακριά. Η μία τελείωσε με χρυσό. Η άλλη με χάλκινο και δάκρυα που δεν κρύφτηκαν.
Το τζούντο έχει αυτή τη συνήθεια. Δεν κληρονομείται σαν επιχείρηση — κληρονομείται σαν γλώσσα. Την ακούς από μικρός στο ντότζο, τη μαθαίνεις χωρίς να το καταλάβεις, και κάποια στιγμή τη μιλάς καλύτερα από αυτόν που σου τη δίδαξε.
Αυτό είναι που κάνει έναν άνθρωπο να γυρίζει το κεφάλι για να μην τον δουν.
Και δεν τελείωσε
Η κυπριακή αποστολή έχει ακόμη πέντε αθλητές στο τατάμι.
Σάββατο 1 Αυγούστου: Οδυσσέας Γεωργάκης στα -81 κιλά (προκριματικά 11:00, μετάλλια 16:00).
Κυριακή 2 Αυγούστου: Ζανέτ Μιχαηλίδου στα -78 κιλά, Γιώργος Κρουσσανιωτάκης και Άριστος Μιχαήλ στα -100, Γιάννης Αντωνίου στα +100 (προκριματικά 10:00, μετάλλια 15:00).
Η Μιχαηλίδου ανοίγει τη συνεδρία μεταλλίων της τελευταίας ημέρας. Ο Αντωνίου την κλείνει — και μαζί της, ολόκληρους τους Αγώνες.
Αν η Παρασκευή ήταν έτσι, η Κυριακή θα χρειαστεί χαρτομάντιλα.
Κείμενο & φωτογραφίες: Πάρης Ανδρέου | ActionINSports — διαπιστευμένο μέσο, Γλασκώβη 2026
