Οι νεαρές αθλήτριες δεν σιωπούν πλέον. Σήμερα οι φωνές τους ακούστηκαν στο Β’ Περιφερειακό Δικαστήριο του Κονέκτικατ.
«Το να βρίσκεσαι στο πλευρό των δικαιωμάτων των γυναικών είναι πάντα στη σωστή πλευρά της ιστορίας». – ADF
Αυτό συμβαίνει επειδή τα άρρεν έχουν τεράστια σωματικά πλεονεκτήματα. Τα σώματά τους είναι απλά μεγαλύτερα και πιο δυνατά κατά μέσο όρο από τα γυναικεία σώματα.
Πρωταθλήτρια στίβου μηνύει την πολιτεία του Κονέκτικατ μετά την ήττα από τρανς αθλήτριες.
Η 20χρονη Τσέλσι Μίτσελ, αγωνίζεται για την ακεραιότητα του γυναικείου αθλητισμού, αφού έχασε περισσότερους από 20 αγώνες κατά τη διάρκεια της σχολικής της καριέρας – εξαιτίας στην πολιτική του Κονέκτικατ που επιτρέπει στους transgender αθλητές να αγωνίζονται στα αθλήματα των κοριτσιών.
Μην καταργείτε τον γυναικείο αθλητισμό
Αυτή η εμπειρία είναι ο λόγος για τον οποίο τρεις από τις συναθλήτριές μου και εγώ υποβάλαμε μήνυση μεσο της Alliance Defending Freedom κατά του Connecticut Interscholastic Athletic Conference (CIAC): επειδή τα κορίτσια και οι γυναίκες δεν πρέπει να στερείται το δικαίωμά στο θεμιτό ανταγωνισμό.
Τώρα, η Μίτσελ, η οποία έχει δηλώσει ότι είναι «το πιο γρήγορο κορίτσι στο Κονέκτικατ», αμφισβητεί την πολιτική της πολιτείας της στέλνοντας μάλιστα την υπόθεση στο δικαστήριο.
«Στο τέλος της ημέρας, αυτό έχει να κάνει μόνο με τη δικαιοσύνη. Πρόκειται για τη βιολογία!», δήλωσε η Τσέλσι Μίτσελ στην εφημερίδα The Post.
Η Μίτσελ συνεργάζεται με τις συναθλήτριές της από το Κονέκτικατ Σελίνα Σουλ, 20 ετών, Άσκλει Νικολέττι, 19 ετών, και Αλάνα Σμιθ, 19 ετών, οι οποίες έτρεχαν στον στίβο του λυκείου της πολιτείας την ίδια εποχή με εκείνη.
Οι τέσσερις μηνύουν την Ένωση Σχολείων του Κονέκτικατ και το Διασχολικό Αθλητικό Συνέδριο του Κονέκτικατ, επιδιώκοντας να ανατρέψουν την πολιτική που επιτρέπει στους τρανς να αγωνίζονται σύμφωνα με την ταυτότητα φύλου τους και όχι με το βιολογικό τους φύλο.
Η Τσέλσι, η οποία συνειδητοποίησε τις δυνατότητές της ως δρομέας όταν έσπασε δύο σχολικά ρεκόρ στον πρώτο της αγώνα ως πρωτοετής στο Γυμνάσιο Canton το 2016, δήλωσε: «Ήθελα να δώσω φωνή στην ιστορία μου και να βοηθήσω άλλα κορίτσια εκεί έξω, ώστε να μη χρειαστεί να βιώσουν αυτή την εμπειρία.»
«Από τότε συνέχισα να το κάνω και γινόμουν όλο και καλύτερη», θυμήθηκε. «Ο στίβος είναι πραγματικά μόνο για να πετύχεις αυτούς τους μακροπρόθεσμους στόχους που έχεις θέσει για τον εαυτό σου.»
Για εκείνη, αυτοί οι στόχοι ήταν να κερδίσει ένα πολιτειακό πρωτάθλημα και να πάει στο κολέγιο για στίβο. Αλλά στον πρώτο της αγώνα σε επίπεδο πολιτείας, αναγκάστηκε να αγωνιστεί εναντίον μιας τρανσέξουαλ αθλήτριας – κάτι που, όπως είπε, «δεν είχε ακούσει ποτέ» μέχρι που της συνέβη.
Σε αυτόν τον αγώνα, η τρανς συναγωνίστρια την απέκλεισε από την πρόκριση για τον επόμενο γύρο της διοργάνωσης. «Ήταν προφανές σε όλους εκεί ότι είχαν τεράστιο πλεονέκτημα. Όλοι μπορούσαν να το δουν», δήλωσε στην εφημερίδα The Post η Μίτσελ.
Μέχρι τη δεύτερη χρονιά της, λέει, υπήρχαν δύο τρανσέξουαλ αθλήτριες που έβγαζαν τακτικά τα βιολογικά θηλυκά αστέρια του στίβου εκτός στόχων. Η Μίτσελ αγωνίστηκε εναντίον τους και στα τέσσερα χρόνια του λυκείου και σε κάθε σημαντικό αγώνα που συμμετείχε. Η ίδια έχασε δύο βραβεία all-New England και τέσσερα πολιτειακά πρωταθλήματα κοριτσιών ως συνέπεια.
«Το να χάνεις τέσσερης αγώνες, ξανά και ξανά, και να προσπαθείς να μαζέψεις τον εαυτό σου και να επιστρέψεις στη γραμμή εκκίνησης ξανά και ξανά ήταν πραγματικά δύσκολο, επειδή ήξερες κάθε φορά ότι δεν υπήρχε καμία ελπίδα να κερδίσεις», τόνισε.
Στο τρίτο έτος της φοίτησής της, υπέβαλε καταγγελία κατά του τίτλου κατά των πολιτικών της πολιτείας, αλλά παρέμεινε ανώνυμη από φόβο ότι η αποκάλυψη θα μπορούσε να βλάψει τις προοπτικές φοίτησή της στο κολέγιο.
Σήμερα, η Μίτσελ τρέχει στον στίβο ως τελειόφοιτη κολεγίου (αρνήθηκε να αποκαλύψει πού πηγαίνει σχολείο για λόγους προστασίας της ιδιωτικής ζωής), αλλά δήλωσε ότι δεν θα μάθει ποτέ πώς τα χτυπήματα στο μητρώο της επηρέασαν τη στρατολόγηση και τις προοπτικές υποτροφίας της.
«Όταν με παρακολουθούσαν προπονητές από κολέγια, δεν με έβλεπαν ως νικήτρια. Έβλεπαν ως μια αθλήτρια που κέρδιζε την δεύτερη ή τρίτη θέση», συμπλήρωσε. «Δεν ήμουν πρωταθλήτρια, και νομίζω ότι αυτό ήταν που με πλήγωσε πραγματικά» κατέληξε.
Στις 6 Ιουνίου, το επιχείρημά της αναμενόταν να επανεκδικαστεί ενώπιον του πλήρους Δευτεροβάθμιου Εφετείου στη Νέα Υόρκη, αφού μια τριμελής επιτροπή του Δευτεροβάθμιου Εφετείου την καταδίκασε τον Δεκέμβριο.
Στην κατάθεσή τους στο δεύτερο δικαστήριο, οι αθλητές ζητούν από το δικαστήριο να διατάξει να ενημερωθούν τα αθλητικά τους μητρώα ώστε να αντικατοπτρίζουν τους τίτλους και τις κατατάξεις που θα είχαν κερδίσει αν δεν αγωνίζονταν εναντίον τους τρανς αθλητές. Η κατάθεση υποστηρίζει ότι τα δικαστήρια αναγνωρίζουν συνήθως το διαρκές ενδιαφέρον των αθλητών – μαθητών για τη δικαίωση των ρεκόρ που έχουν κερδίσει.
Τι δήλωσε η Τσέλσι, στην USA Today
«Αντίθετα, το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι πώς όλη μου η προπόνηση, όλα όσα έχω κάνει για να μεγιστοποιήσω την απόδοσή μου, μπορεί να μην είναι αρκετά, απλώς και μόνο επειδή υπάρχει ένας δρομέας στη γραμμή με ένα τεράστιο φυσικό πλεονέκτημα: ένα ανδρικό σώμα», έγραψε
Κέρδισα αυτόν τον αγώνα και είμαι ευγνώμων. Αλλά κάθε φορά, έχω χάσει. Έχω χάσει τέσσερις τίτλους πολιτειακών πρωταθλημάτων γυναικών , δύο βραβεία στη New England και πολλές άλλες θέσεις στο βάθρο από άνδρες δρομείς . Ανέβηκα στην τρίτη θέση στα 55 μέτρα το 2019, πίσω από δύο άνδρες δρομείς . Με κάθε απώλεια, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να προσπαθήσεις ξανά.
Η CIAC επιτρέπει στους βιολογικούς άντρες να αγωνίζονται σε αθλήματα κοριτσιών και γυναικών . Ως αποτέλεσμα, δύο άντρες άρχισαν να αγωνίζονται σε στίβο κοριτσιών το 2017. Μόνο τις σεζόν 2017, 2018 και 2019, αυτοί οι άνδρες πήραν 15 τίτλους γυναικείου κρατικού πρωταθλήματος στίβου (τίτλοι το 2016 από εννέα διαφορετικά κορίτσια) και περισσότερες από 85 ευκαιρίες να συμμετάσχει σε αγώνες ανώτερου επιπέδου που ανήκαν σε αθλήτριες στίβου.
