SPES
SPES

Νίκησε στον τελικό του κυπέλλου αντρών στο χάντμπολ το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο με 24-23 και κατέκτησε τι τρόπαιο του κυπέλλου μετά από 2 χρόνια, για 20η φορά στην ιστορία της.

Η «υποδοχή» της κατάκτησης του κυπέλλου ήταν συγκινητική από τους παίκτες της ΣΠΕΣ, όπως φυσικά και η προσπάθεια που κατέβαλαν σε όλη τη διάρκεια του τελικού, απέναντι σε μια ομάδα πλήρη και γεμάτη ποιότητα. Στο τέλος όμως αυτό που μέτρησε για τους παίκτες της ΣΠΕΣ ήταν το πάθος, η δύναμη και κυρίως η θέληση που κατέθεσαν στο γήπεδο για να πετύχουν αυτό τον μεγάλο (για τα δεδομένα που επικρατούν στην ομάδα τους τα τελευταία 2 χρόνια) άθλο.

Το τελικό σκορ, αντικατοπτρίζει σε απόλυτο βαθμό το φοβερό ντεμαράζ και την εξέλιξη της αναμέτρησης, η οποία σε όλη τη διάρκεια της κύλησε με τις δύο ομάδες να είναι συνεχώς κοντά στο σκορ (ημίχρονο 11-11). Δευτερόλεπτα πριν τη λήξη οι δύο μεγάλες αντίπαλες ήταν στο ισόπαλο 23-23 και όλα έδειχναν ότι ο τελικός όδευε στην παράταση. Ο αρχηγός της ΣΠΕΣ όμως, Σάββας Ζωγράφος είχε αντίθετη άποψη, αφού ακριβώς στην εκπνοή της αναμέτρησης πέτυχε το νικητήριο γκολ που έστεψε την ομάδα του κυπελλούχο, αλλά και «ανάγκασε» (όχι μόνο γι αυτό το γκολ, αλλά και για τη συνολική του απόδοση) την ειδική επιτροπή να τον αναδείξη MVP του αγώνα.

Από πλευράς ΣΠΕΣ, δύσκολα μπορεί να βρει κάποιος παίκτη που να έχει υστερήσει σε απόδοση. Το πάθος και η θέληση των παικτών της ήταν ανυπέρβλητα και όλοι ανεξαίρετα ξεπέρασαν σε πολλές περιπτώσεις τα όρια τους. Θα σταθούμε σε κάποια ονόματα, ωστόσο, όπως αυτό του αρχηγού Σάββα Ζωγράφου, των Σωτήρη Προύντζου και Αντρέα Ιωάννου, ενώ ιδιαίτερη μνεία θα κάνουμε στο νεαρό τερματοφύλακα Μιχάλη Καϊλή ο οποίος στον πρώτο του τελικό (ο Π. Ρούσος ήταν τραυματίας) έδειξε εξαιρετικά στοιχεία τερματοφύλακα και άφησε εντυπώσεις.

Για το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο, ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Για ανεξήγητους λόγους η ομάδα παρουσιάστηκε πολύ πίσω από τον καλό της εαυτό, της έλειπε το πάθος  και μόνο σε πολύ μικρά διαστήματα κατάφερε να αποδόση σύμφωνα με τις πραγματικές της δυνατότητες. Όπως αναφέραμε και προηγούμενα η ποιότητα της ομάδας είναι δεδομένη, όμως από μόνη της, χωρίς τα στοιχεία που αναφέραμε πιο πάνω (πάθος, θέληση, δύναμη, τσαμπουκάς) φαίνεται ότι δεν μπορεί να πετύχει το ζητούμενο. Ο Ιούλιος Αργυρού με τα 10 γκολ που πέτυχε μπορεί να χαρακτηριστεί η «όαση στην έρημο», ενώ οι υπόλοιποι συμπαίκτες του δεν έφτασαν στο στάνταρ τους.

ΑΣΣ ΣΠΕΣ: Στ. Τσεριώτης, Μ. Καϊλής, Α. Γεωργίου 2, Ν. Μιχαηλίδης, Ν. Γεωργίου, Χρ. Χρυσάνθου, Ν. Στυλιανού, Α. Φωτίου 2, Γ. Χριστοδούλου, Μ. Τσεριώτης 1, Γ. Γιωργαλλής, Α. Χαραλάμπους, Σ. Προύντζος 7, Α. Ιωάννου 9, Σ. Ζωγράφος 4, Γ. Αγρογιάννης.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΑΝΕΠ: Κ. Χριστοδούλου, Θ. Χρίστου, Ξ. Κυπριανού 2, Κ. Σοφοκλέους, Θ. Τσίβικος 2, Μ. Τριμιθιώτης, Γ. Νικηφόρου, Χρ. Αργυρού 2, Ι. Αργυρού 10, Ε. Πολύδωρος, Ε. Κώστα 2, Α. Μαρκίδης 1, Γ. Στυλιανού 1, Γ. Νικηφόρου 3, Κ. Αντωνιάδης, Η. Μάντζιος.