ΧΑΝΤΜΠΟΛ – ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΑΡΤΙΟΣ

Μετά από μια … πολυτάραχη και άκρως επιτυχημένη καριέρα που θα την ζήλευε (χωρίς υπερβολή) κάθε αθλητής όλων των ομαδικών αθλημάτων στην Κύπρο, ο διεθνής τερματοφύλακας της ΣΠΕ Στροβόλου Δημήτρης Ταρτίος αποφάσισε φέτος να βάλει τέρμα στην καριέρα του.  Στα 24 χρόνια που κράτησε η καριέρα του ο Δημήτρης Ταρτίος έζησε μεγάλες στιγμές: Σε σωματειακό επίπεδο πανηγύρισε 18 φορές τον τίτλο της πρωταθλήτριας (από τους 20 συνολικά που πήρε η ΣΠΕ Στροβόλου!) 18 φορές το κύπελλο, κατέκτησε 19 ασπίδες,  ενώ σε ατομικό επίπεδο 5 φορές (1998 , 1999 , 2000 , 2001 , 2003) αναδείχτηκε καλύτερος τερματοφύλακας σε τελικούς κυπέλλου, ενώ στον πρόσφατο τελικό (2014) αναδείχτηκε MVP της διοργάνωσης. Επιπλέον, το 2003 βραβεύτηκε με το έπαθλο Νίκου Καρύδη σαν ο καλύτερος κύπριος χειροσφαιριστής, ενώ 2 χρονιές (2003, 2004) ήταν υποψήφιος των βραβείων της ΕΑΚ για αθλητής της χρονιάς.

Αυτά, σε τοπικό επίπεδο. Διεθνής με όλα τα κλιμάκια (ηλικίες) όλων των Εθνικών μας ομάδων ο Ταρτίος κατάφερε να διακριθεί σε διάφορες διοργανώσεις. Αναδείχτηκε καλύτερος τερματοφύλακας αγωνιζόμενος με το Εθνόσημο στον 6ο προκριματικό όμιλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων το 1998 (συμμετείχαν οι Εθνικές της Ρωσίας, Μολδαβίας και Αυστρίας),το 2001 αναδείχτηκε  καλύτερος τερματοφύλακας στους Κοινοπολιτειακούς αγώνες της Αγγλίας, ενώ ευτύχησε δύο φορές με την ΣΠΕ Στροβόλου να φτάσει μέχρι τους «16» του κυπέλλου Τσιάλεντς (2012 και 2013) κι έφτασε μάλιστα τόσο κοντά στο να προκριθεί στους «8» της διοργάνωσης!

Πως πήρες την απόφαση να σταματήσεις την καριέρα σου;

Ξεκίνησα το χαντμπολ το 1990. Είχα αποφασίσει να σταματήσω πριν 2 χρονια αλλα η χρονια δεν τέλειωσε έτσι όπως την σχεδιασα, δηλαδή με τιτλο. Χάθηκαν ολοι οι τίτλοι και γενικά η χρονιά δεν πήγε καλά. Το είχα βάρος  και αποφάσισα να συνεχίσω έτσι ώστε να τελειώσω την καριέρα μου όπως την ονειρευόμουν. Νομίζω τέλειωσε ιδανικά και είμαι χαρούμενος γιατί ο κόσμος του χάντμπολ θα με θυμάται για πάντα στην κορυφή.

Πέρασαν γρήγορα τα χρόνια. Από  όλη αυτή την διαδρομή, τι θα κρατήσεις;

Ούτυε που κατάλαβα πως πέρασαν 24 χρονια. 24 υπέροχα χρόνια με ολα τα είδη συναισθημάτων που μπορεί να νοιώσει ένας αθλητής . Όμως αυτο που μένει είναι οι φιλίες έξω απο τον αγωνιστικό χώρο με αντίπαλους και πολύ κόσμο, η αγάπη και ο σεβασμός που ένοιωσα απο συμπαίκτες και αντίπαλους.  Ένα σημαντικό στοιχείο που θα κρατώ πάντα….είναι το γεγονός οτι σε κάποια φάση της καριέρας μου ένοιωσα οτι έγινα πρότυπο για μικρούς χαντμπολίστες και ίσως αυτό να βοήθησε στο να γίνω  καλύτερος αθλητής, άνθρωπος και οικογενειάρχης.

Είσαι, ίσως, ο  παίκτης που κέρδισε τους περισσότερους τίτλους στο άθλημα της χειροσφαίρισης, όχι μόνο σε ομαδικό αλλά και σε ατομικό επίπεδο.

Ίσως να είμαι ο πιο επιτυχημένος αθλητής σε όλα τα ομαδικά αθλήματα, που κέρδισα τους περισσότερους τίτλους και ατομικές διακρίσεις. Αυτό ειναι το αποτέλεσμα της  σκληρής και πειθαρχημένης δουλειάς που άρχισα να κάνω απο τα 12 μου. Δεν είχα ποτέ στόχο την ατομική διάκριση αλλά πάντα πίστευα ότι οι επιτυχίες κτίζονται απο το σύνολο.

Εκτός από το αγωνιστικό, τι άλλο κέρδος είχες ασχολούμενος με το άθλημα του χάντμπολ;

Το πιο μεγάλο κέρδος  ήταν η εξασφάλιση της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας και αυτό το οφείλω στον κύριο Δημητράκη Σταύρου τον οποίο και ευχαριστώ και του εύχομαι να είναι πάντα καλά .

Είχες συμπαίκτες, αλλά και αντίπαλους,  ονόματα  θρύλους του χάντμπολ.

Είχα την τύχη να αγωνιστώ και να ειμαι συμπαίκτης με ανθρώπους που καλλιέργησαν σωστά το άθλημα, όπως τον Μιχάλη Μαυρίδη. Επισης συμπαίκτες είχα δύο κορυφαίους τερματοφύλακες, τους  Γιώργο Γονατά  και  Νικόλα Ονουφριου , τον Πάνο Ιερείδη , τον Κώστα Κόκκινο τον Μένιο Χατζηδάκη και πολλούς άλλους,  οι οποίοι άνετα μπορούσαν να κάνουν καριέρα στο εξωτερικό. Αντίπαλοι παίκτες οι οποίοι θα μείνουν αξέχαστοι για το αστείρευτο τους ταλεντο ηταν ο Κώστας Κασπαρής, Κλείτος Τσιόλης, Μαρίνος Πελαγίας, οι  αδελφοί Ευσταθιάδη αλλά και πολλοό άλλοι που ήταν συμπαίκτες μου στην εθνική αντρών. Επίσης νοιώθω πολύ τεχερός που όλα αυτά τα χρόνια είχα προπονητές τον Μιχάλη Μαυρίδη , Ανδρέα Αβραάμ , Veselin vukovic και Alexey soloviov. Προπονητές οι οποίοι με το πέρασμα τους άλλαζαν τα δεδομένα του κυπριακού  χ,αντμπολ προς το καλύτερο.

Θα συνεχίσεις να είσαι κοντά στο άθλημα από κάποιο άλλο πόστο ή απομακρύνεσαι οριστικά;

Αυτή την στιγμή λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων θα είμαι μακρυά από το άθλημα αλλά σίγουρα θα παρακολουθώ κάποια παιγνίδια. Όμως δεν κλείνω καμιά πόρτα. Πάντα ονειρευόμουν να είμαι επικεφαλής σε ομάδα που θα πρωταγωνιστεί.

Με την ΣΠΕ Στροβόλου έζησες καλές, αλλά και άσχημες στιγμές. Το ίδιο όμως και με την Εθνική.

Κάθε αθλητής έχει  τις καλές και τις κακές στιγμές. Ευτυχώς για μενα υπερίσχυσαν οι καλές στιγμές. Με την εθνική θα μου μείνει αξέχαστος ο τελικός  του challenge cup όπου φτάσαμε στα πέναλτι μετά απο παράταση και με 3 αποκρούσεις μου κατακτήσαμε την πρώτη θέση. Επίσης όταν αναδείχτηκα ως καλύτερος τερματοφύλακας  στον προκριματικό  όμιλο u21 ανάμεσα σε ρώσσους, αυστριακούς και μολδαβούς τερματοφύλακες και η επιτυχία αυτή συνέπεσε με  την μέρα των 19ων γενεθλίων μου.
Φεύγεις από το άθλημα έχοντας κατακτήσει όλους τους τίτλους της προηγούμενης σεζόν, ασπίδα, πρωτάθλημα, κύπελλο, MVP στον τελικό του κυπέλλου. Το σχόλιο σου.

Τέλειωσα την καριέρα μου ιδανικά. Όπως την ξεκίνησα την τέλειωσα , γεμάτη τίτλους ομαδικούς και ατομικούς. Όλη αυτή η δουλειά , το άγχος και ο ζήλος, η δίψα για την κατάκτηση των τίτλων δεν πήγαν χαμένα. Αυτό που έμαθα και ξέρω , ειναι, στόχος , προγραμματισμός και δουλειά. Αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας και δεν είναι μυστικό!

 

Έζησες το χάντμπολ στις καλύτερες του στιγμές. Αυτή τη στιγμή όμως το άθλημα  δεν είναι στα καλύτερα του.

Έζησα απίστευτες στιγμές με ομάδες με πλήρη ρόστερ και με παίκτες ταλαντούχους που μπορούσαν να κάνουν καριέρα στο εξωτερικό. Αυτό ηταν φυσικό επακόλουθο γιατί τότε υπήρχαν άνθρωποι διψασμένοι για χάντμπολ και γενικά επικρατούσε φοβερός ανταγωνισμός για διάκριση. Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οι νέοι αθλητές δεν δείχνουν το απαιτούμενο ενδιαφέρον για άθληση και γενικά επικρατεί ένας κορεσμός στο άθλημα. Πρέπει να βρεθεί μια καινούρια φόρμουλα, νέα κίνητρα έτσι ώστε να γίνει μια επανεκκίνηση στο άθλημα. Πρέπει να γίνουν τομές για να μην χαθεί άλλος πολύτιμος χρόνος.

 

Η ΣΠΕ Στροβόλου περνά αυτό το διάστημα δύσκολες στιγμές, Αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να βάλει λουκέτο. Ποιό το σχόλιο σου γι αυτή την εξέλιξη;

Ποιός να το πίστευε;  Κρίμα… Η οικονομική κρίση δεν κάνει διακρίισεις ούτε και στην 3η ομάδα σε τίτλους παγκύπρια ,σε ομαδικά αθλήματα.  Όλο αυτό το οικοδόμημα με επιτυχημένες ακαδημίες, με αθλητές πρωταθλητές κυνδυνεύει να κλείισει. Ειναι λυπηρό. Το πιο λυπηρό είναι τα παιδιά των ακαδημιών. Η φιλοσοφία της ΣΠΕ ειναι η καλλιέργια του αθλητισμού μακριά απο κακές συνήθειες, να προστατεύει τα [αιδιά από κακοτοπιές.  Αν κλείσει το τμήμα, αυτό θα  ειναι σοβαρό πλήγμα όχι μόνο για τον αθλητισμο αλλά  και την κοινωνία . Ελπίζω οι αρμόδιοι  να δουν το ζήτημα πιο ζεστά.

Το πρόβλημα βέβαια είναι γενικό, αφού το ίδιο ισχύει σχεδόν για όλα τα σωματεία του χώρου.

Το ιδιο συμβαίνει και σε πολλά άλλα σωματείια,  σε όλα τα αθλήματα. Δυστηχώς σήμερα μετρούν τα νούμερα και οι αριθμοίι . Προσπαθούμε να σώσουμε το δέντρο αντίι το δάσος. Το μέλλον μας  είναι τα παιδιά. Πως θα κοιτάξουμε κατάμματα αυτά τα παιδιά οταν τους στερούμε το μέλλον τους;

Πως βλέπεις το μέλλον του αθλήματος;

Το μελλον του αθληματος!  Δύσκολα τα πράγματα. Υυπαρχουν άνθρωποι  που θέλουν να επαναφέρουν το χάντμπολ εκει που ήταν, εκει που του αξίζει. Με 10 ομάδες στην 1η κατηγορία και τις μισές να είναι ανταγωνιστικές. Αυτούς τους ανθρώπους τους αποκαλούν ρομαντικούς και ίσως τρελλούς γιατι δούλεψαν σχεδόν αφιλοκερδώς και ειναι έτοιμοι να το ξανακάνουν. Τα τελευταία χρόνια το πρωτάθλημα είναι λειψό και οι αθλητές  αγωνίζονται για την ευχαρίστηση τους. Μόνο δύο ομάδες έχουν να επιδείξουν κάτι.  Πρέπει να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα για να μιλάμε για μέλλον. Το άθλημα χρειάζεται φρέσκες ιδέες και νέα ατομα με όρεξη για σκληρή δουλειά, που να έχουν διάθεση να τρέξουν για το χάντμπολ, να το βοηθήσουν να ανακάμψει.. Προσωπικά, πιστεύω ότι υπαρχουν τέτοια άτομα. Ας τους εμπιστευτούν τα σωματεία και να τους δώσουν την ευκαιρία να δουλέψουν για το καλό του αθλήματος.