RIO 2016

Λίγα μόλις 24ωρα πριν την έναρξη των 31ων Ολυμπιακών Αγώνων, τα θέματα που αφορούν στη διοργάνωση του κορυφαίου αθλητικού γεγονότος της τετραετίας, ανεβαίνουν στην ιεραρχία των δελτίων ειδήσεων του ηλεκτρονικού και του γραπτού τύπου. Ως είθισται, τέτοιες μέρες, το κάθε  πρόβλημα που προκύπτει, αναδεικνύεται ως εξαίρετη είδηση, ανεξαρτήτως της πραγματικής σημασίας και εμβέλειας της σε σχέση με το μέγεθος της διοργάνωσης.

Στο πλαίσιο αυτό ο Πρόεδρος της ΔΟΕ Τόμας Μπαχ, προσπαθεί συνεχώς να ισορροπήσει ανάμεσα στην αναγκαιότητα της στήριξης της επιλογής για την ανάθεση της διοργάνωσης των Αγώνων στην πόλη του Ρίο, και της κριτικής που δέχεται, -ενδεχομένως και από το εσωτερικό του πανίσχυρου οργανισμού-κυρίως από τα Μέσα Ενημέρωσης που μεταδίδουν και διαμορφώνουν την σημερινή εικόνα σε όλο τον κόσμο. Επτά χρόνια πριν, όταν το Ρίο πήρε το χρίσμα έχοντας απέναντι του μεταξύ άλλων τη Μαδρίτη και τη Ρώμη, το κύριο επιχείρημα περί της ανάγκης διεξαγωγής για πρώτη φορά των αγώνων σε μια πόλη της Λατινικής Αμερικής έπεισε αρκετούς. Αναπάντητο θα μείνει το ερώτημα, αν σήμερα αρκετά από τα μέλη της ΔΟΕ θα έκαναν την ίδια επιλογή.

Το Ρίο σήμερα, πιθανόν να παίρνει τον μεγαλύτερο βαθμό ανετοιμότητας, απ’ ότι όλες οι προηγούμενες διοργανώτριες πόλεις από το 1984 και μετά, όταν οι αγώνες γιγαντώθηκαν και πήραν τη σημερινή τους μορφή. Είναι εμφανές, ότι αρκετά από όσα υποσχέθηκαν οι διοργανωτές για να πείσουν ώστε να τους δοθεί η ανάληψη των αγώνων δεν έχουν υλοποιηθεί. Τα αντιλαμβάνεται κανείς εισπράττοντας την πρώτη εικόνα στο αεροδρόμιο του Ρίο. Βλέποντας τις ανολοκλήρωτες γέφυρες και δρόμους έξω από το Ολυμπιακό Χωριό και το Κέντρο Τύπου. Αντικρίζοντας τις πραγματικές ελλείψεις στα τρία συγκροτήματα  τα οποία φιλοξενούν αποκλειστικά δημοσιογράφους και σε πολλούς άλλους τομείς. Και φυσικά, το ότι οι κλοπές στην πόλη αυτή –και κατ’ επέκταση σε όλους τους χώρους που σχετίζονται με τους αγώνες-, θεωρούνται κάτι φυσιολογικό. Οποιαδήποτε άλλα περιστατικά σοβαρής βίας, που πιθανόν σε μια πόλη έξι εκατομμυρίων να θεωρούνται καθημερινό συμβάν, δεν έχουν σχέση με τους αγώνες αυτούς καθ’ αυτούς, και η όποια υπερβολική προβολή τους έχει να κάνει μόνο με τις επιλογές των μεγάλων Μ.Μ.Ε.

Αφήνουμε εκτός των «προβλημάτων» που δείχνουν να απασχολούν σήμερα, δύο πολύ σημαντικά στοιχεία. Πρώτο, την ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε η μόλυνση στον κόλπο του Ρίο, και το πραγματικό πρόβλημα που ενδεχομένως να αντιμετωπίσουν κυρίως οι αθλητές της Ιστιοπλοΐας. Και δεύτερο, την μερική απουσία μιας παγκόσμιας αθλητικής δύναμης -και όχι μόνο-, όπως η Ρωσία. Η  τιμωρία της μεγάλης αυτής χώρας για το σκάνδαλο ντόπινγκ, και κυρίως το χρονικό διάστημα που λήφθηκαν οι αποφάσεις θα σημαδέψει τους αγώνες. Αυτά τα δύο λοιπόν, και ειδικότερα το δεύτερο, αναμένεται να καταγραφούν στα πλέον αρνητικά της διοργάνωσης όταν θα γίνεται ο τελικός απολογισμός.

Όλα τα υπόλοιπα όμως θα ξεχαστούν πολύ σύντομα. Κατ’ ακρίβεια, υποχωρήσουν στην ατζέντα των μεγάλων ειδησεογραφικών οργανισμών, από τη στιγμή που η Φλόγα θα ανάψει στο Μαρακανά το βράδυ της Παρασκευής 5 Αυγούστου. Είναι τέτοια η δύναμη του αθλητισμού και η λάμψη των κορυφαίων αθλητών που μαζεύτηκαν στο Ρίο, που θα καλύψει την όποια προσπάθεια αποπροσανατολισμού από το πραγματικά τεράστιο αθλητικό γεγονός.